Super Happy Forever-2024
MUBİ
Yönetmen: Kohei Igarashi.
Oyuncular: Hiroki Sano, Nairu Yamamato, Yoshinori Miyata.
“Super Happy Forever” melankoli ve mutluluğu ayni paydada birleştiren, şiirsel bir film. Genç Japon yönetmen Kohei Igarashi, sondan başa anlattığı hikayesinde, ölümle sonuçlanmış 5 yıllık bir ilişkinin duygusunu çevre, nesne ve bir şarkı üzerinden etkileyici bir anlatıma dönüştürüyor.
Filmin ilk 40 dakikalık bölümünde Sako ve Miyata adlı iki arkadaşın Izu yarımadasında başta çok da anlam veremediğimiz seyahatlerine eşlik ediyoruz.
Sürekli mızmızlanan Sako ve enerjik Miyata arasındaki ilişki farklı iki dünyanın bir araya gelmesi gibidir. Asık suratlı, depresif Sako geçmişte yaşadığı mutlu anların, onlara anlam vermiş nesnelerin peşindedir. Kırmızı bir beyzbol şapkasının örneğin… Önce yolda bir çocuğa şapkasının ona ait olup olmadığını, arkasından resepsiyona kırmızı bir şapka bulunup bulunmadığını sorar. Çok da anlam veremediğimiz bu davranışları yavaş yavaş yerine oturur.
Miyata ise filme adını veren Sonsuza Dek Süper Mutlu kişisel gelişim seminerine katılmak için gelmiştir. Bu kişisel gelişim çabaları Sako’nun klişe ve aptalca bulduğu bir şeydir. Uykuda yaşamını kaybeden karısı Nagi’yle anılarını tazelemek için, tanıştıkları otele ve beldeye geldiğini anlarız.
Film ilk yarıdaki melankolik havası ikinci yarıda Nagi’nin samimi enerjisiyle yer değiştiriyor. 5 yıl öncesine gideriz, Nagi ve Sako’nun tanışmasına eşlik ederiz. Seyahat arkadaşının son anda tehiriyle Nagi tek başına gelmiştir Izu’ya. Ayni otelde kalan Sako ve Miyata ile tanışır. Sako unutkanlığından, eşyaları kaybetmesinden yakınır, durur. Sako ona yaş günü hediyesi olarak kırmızı bir beyzbol şapkası hediye eder. Tanışırlar ve birbirlerinden hoşlanırlar.
Hikayenin geçtiği doğayı Igarashi uzun planlarla görsel ve ses olarak mükemmel kullanmış. Melankoli ve romantizm o kadar incelikli birleşiyor ki… Hele Boby Darin’in 1959 hiti “Beyond the Sea” yok mu… Uzaktaki bir sevgiliye duyulan özlemi anlatan şarkı burada melankolik bir tını olarak yankılanıyor.
Doğal oyunculuklarla etkileyici anlar izliyoruz. Sako’da Hiroki Sano, Nagi’de Nairu Yamamato, karşılıklı sahnelerinde mükemmel bir beden ve duygu dili yakalıyorlar. Özgürce, kasmadan oynanmış karakterler hikayenin anlatımını başka bir seviyeye getiriyor.
Geçmişteki mutlu anların değerini sakin, sondan başa anlatımıyla seyircinin kalbini fetheden.
