Yeni Düzen-New Order (2020)
Yönetmen: Michel Franco.
Oyuncular: Naian González Norvind, Fernando Cuautle, Diego Boneta, Samantha Yazareth Anaya.
Umutsuzluk, tehdit ve şiddet filmin omurgası. Meksikalı yönetmen Michel Franco gittikçe artan bir tempoda omurgayı zorluyor. Meksika’nın üst sınıf ailesinin düğününe yapılan kanlı saldırıyı “geleceğin distopyası” olarak ele alıyor. “Dikkat edin, toplumsal adaletsizlik arttıkça işler bu noktalara gidiyor” diyerek parmağını yüzümüze doğru sallıyor.
Franco, her ne kadar üst sınıfın ahlaken kokuşmuş, boğazına kadar rüşvete batmış inşaatçı, devlet ihaleleriyle büyümüş, sınıfının zenginlik akan düğününde onları ne kadar kötü ve yozlaşmış gösteriyor olsa da, sokaklarda isyan eden güruhu, daha da öteye geçerek sonrasında olaya el koyan orduyu da aynı oranda, belki daha da kötü gösteriyor. Ve umut yok diyor… Olacaklar büyük oranda böyle olacak…İnsanoğlundan iyilik bekleme, bunun için nükleer savaşın toplu yıkımına bile gerek yok…
Üst sınıf düğünden nikah kıyılmasını beklemeden, eski yardımcılarına ameliyat için gerekli parayı toplama mücadelesine girişen gelin adayı Marianne, yanında duracağımız iyi bir karakter olarak temayüz ederken, gördüğü şiddet ve tecavüzlerle seyircinin içini buruyor. Kurtulmasını istediğimiz tek karaktere dönüşüyor.
Louis Bunuel’in baskın yiyen burjuvazi toplantılı filmlerini hatırlatsa da. oradaki kara mizahın yerini salt kanlı ve acımasız şiddet alıyor. Kurtarıcı olarak gelen ordunun da ipliğini pazara çıkarıyor. Onlar isyancılardan daha acımasız, rüşvetçi ve şiddet dolu. Venedik’te aldığı ödüllerle dikkat çeken film, Haneke veya Lanthimos sularında yüzen tedirgin edici filmlerden. Bu kadar umutsuz şeyler seyretmek kimseye çok iyi gelmiyor olsa da… Sıklıkla düşünüyorum, “iyiliğin kazanması için hiçbir şans kalmadı mı?”
