Oscar yarışında Uluslarası Film Dalında son beşe kalan Danimarka yapımı “Şişli Kız-The Girl with the Needle” karanlık, gotik bir hikaye anlatıyor. Yönetmen Magnus von Horn’un siyah beyaz karelerle çıkışı zor, yoksulluk, sefalet dolu bir dünyayı betimlemesi olağan üstü. İzlerken seyirciyi zorlayan, gerçek olaylardan esinlenilmiş bir drama. 1921 yılında Danimarka’da yaşanmış bebek cinayetlerinden yola çıkan öykü kurmaca bir kimliğin Karoline’in üzerinden ilerliyor. Vic Carmen Sole’nin olağan üstü bir oyunculukla hayat verdiği karakteri, yaşamın zorluklarına karşı tek başına mücadele veren, yılmayan, her türlü engeli sızlanmadan aşmaya çalışan Danimarkalı bir kadın.

 

Karoline, naif dursa da cesaretini asla yitirmez. Dünyaya zaman zaman anlamsız bakan gözlerin ardında bildiğinden asla şaşmayan bir kimlik vardır. Fabrikada tekstil işçisi olarak çalışırken ayağı aksak patronunun dikkatini çeker. 1. Dünya Savaşının yokluk yıllarıdır, cepheye gitmiş kocasından bir yıldır haber alamamıştır. Öldüğüne dair de hiçbir kayıt olmadığında dul aylığı da bağlanamaz. Kirasını ödeyemediği için tek göz odasından kovulmuştur. İnsanlar dardadır, sefalet ve acımasızlık her yerdedir.

Patronuyla yaşadığı tutkulu aşk sonrası hamile kalır. Barones annenin patron gözüken, ezik oğluna çektiği rest sonrası evlenme planları suya düşer, üstelik işinden de olur. Hamileliğini sonlandırmak için şehrin hamamında örgü şişiyle kürtaj yapmaya kalkışır. Başarısız olur. Burada tanıştığı Dagmar (Trina Dyrhom) adında bir kadın kanamasını durdurmaya yardım eder. Doğumdan sonra kendisini bulmasını, yardım edeceğini söyler. Kocası Peter’in aniden ortaya çıkması, yaşamına bir rahatlık getirmez. Yüzünden aldığı kurşun yaraları sonrası bir ucubeye dönüşmüş olan Peter (Besir Zeciri) bunu saklayan bir maskeyle dolaşmaktadır. Ancak bir sirkte ucube kadrosunda iş bulabilmiştir. Doğumu yaptıktan sonra çocuğuna bakamayacağını düşünen Karoline, Dagmar’ın yanına sığınır. Dagmar bakıma muhtaç çocuklara para karşılığında zengin aileler bulduğunu söyler. Gerçeğin böyle olmadığını Karoline kısa bir süre sonra keşfedecektir.

 

Oyunculuklarda bu yılın en iyi kadın performansları karşımıza geliyor. Sonne korkusuz ve yılmaz bir kadın olarak akıllara kazınan bir oyunculuk sunuyor. Karşısında işlediği suçları suç olarak görmeyen, kadınlara yardım ettiğine inanan Dagmar’da Trina Dyrholm mükemmel bir karşı kutup oynuyor. Her ikisi de tek kelimeyle muhteşemler.

Magnus von Horn sefaleti ve kadınların çaresizliklerini yürek dağlayacak bir şekilde anlatıyor. Yer yer boğucu olabilen, nefesi tıkayan siyah beyaz bir anlatım. Baştan sona ara vermeden izlemek zor. Hiç sevmediğim halde izlerken ara vermek zorunda kaldım. Toplumun kadınları ötekileştirerek cinayetlere nasıl yol açtığını tüm pisliğiyle gösteriyor. Melodrama sapmadan bir belgeselci kadar direk ve ödünsüz bir sinema dili.