Mutfak-La Cocina- 2024- TOD
Yönetmen:Alonzo Ruizplacios
Oyuncular: Raul Briones, Rooney Mara, Anna Diaz, Oded Fehr, James Waterston.
Mutfak filmlerinin genel havası şef egosu, tat tutkusu, tabak yaratıcılığı, mutfak hiyerarşisi, anne mutfağı özlemi üzerinde kuruluyor. Meksikalı yönetmen Alonzo Ruizpalacios mutfakta geçen filminde tat veya tabak estetiğiyle uğraşmıyor. İlgi alanında mutfakta çalışan kaçak göçmenlerin zorlu yaşam şekli var. Daha iyi bir yaşam hayali, insanca muamele görmek beklentisi, geride bıraktıklarına duyulan pişmanlık, aralarındaki yıpratıcı rekabet izleniyor. Bunların ötesinde umudun hala yaşıyor olması tek ışık. Bu mutfaktan çıkan tabaklarda acı, gözyaşı ve kan harmanlanmış.
Film New York’ta İngilizce bilmeyen Latin bir genç kadının sokaklarda ‘The Grill’ adında bir restoranı aramasıyla açılıyor. ‘The Grill’ Times Meydanında genelde turistlerin rağbet ettiği hızlı servis restoranlardan birisidir.
Adres sorduğu adamlardan birisinin “Times Meydanını dairesel bir zaman olarak tanımlayıp, sadece dönülecek köşeleri vardır ve keşfetmek gerekir” gibi başta anlam vermediğimiz veciz bir cümlesiyle karşılaşırız. Göçmen kız sonunda The Grill’e ulaşır. Ulaşmasıyla birlikte burada farklı bir dünyaya gireriz. Mutfak çalışanlarının çoğunluğunun göçmen olduğu bir dünyadır. Adının Estela (Anna Diaz) olduğunu öğrendiğimiz genç kadın gibi muhtemelen çoğunun mücadelesi o kapıdan girerek başlamıştır. Hayallerin ve gerçeklerin çarpıştığı bu dünyada alttakiler ve üsttekiler sürekli bir savaş içinde yaşamaktadır.
Ana karakterler ahçı Pedro (Raul Briones) ve garson Julia (Rooney Mara) ile tanışıyoruz aralarındaki ilişkiyi öğreniyoruz. Pedro hiperaktif, nereden eseceği belli olmayan bir adamdır. Bir akşam önce tartıştığı çalışana bıçak bile çekmiştir. Julia’nın ondan olan hamileliğini sonlandırmasını önlemek istemektedir. Doğacak çocuk onun için ABD vizesidir. Bir gün önceki hasılattan kasada 800 doların eksik olduğu muhasebecinin dikkatini çeker. İçerde bu kadar kaçak işçi çalışırken hırsızlığı polise haber vermek akılcı olmadığından araştırma içeriden yapılacaktır.
Siyah beyaz resimler, filmin istediği dramatik etkiyi, umutsuzluğu, toksik atmosferi yansıtmayı fazlasıyla başarıyor. Görüntü yönetmeni Juan Pablo Ramirez’in tek plan çektiği sekanslar, matematiği mükemmel ayarlanmış bir koreografi içinde gerçekleşmiş. Mekan içi sıkışıklığı dar formatta, cep telefonu boyutunda, çekilmiş kadrajlarda izliyoruz. Sokak sahnelerinde geniş formata geçişler görsel olarak rahatlatıyor, karakterler hala sıkışık ve mutsuz.
Yönetmen öğrencilik yıllarında Londra’da bulaşıkçı olarak çalıştığı zamanlarda Arnold Weskers’in 1957’de yazdığı sahne eseri “Mutfak-The Kitchen”’ı okumuş. Yaşadıklarına ve oyun içeriği tamamlayıcı olmuş. Film onun bu eserinin serbest bir uyarlaması. Mutfaktaki kaos, küfürler (hem de bolca), itiş kakış buraya sıkışmış insanların bir rahatlaması olarak karşımıza geliyor.
Meksika’da önemli bir aktör olan Raul Briones mükemmel bir performansa imza atmış. Keza Rooney Mara da çok iyi. Mutfak çekimlerindeki oyunculukların hepsinde ustalık, hakikat izleniyor.
Karakterleri, çekim tekniği, alt metinleriyle yoğun ve dikkat çekici bir film.
