Bedenini arayan elin öyküsü

Animasyon
Bedenimi Kaybettim-J’ai Perdu Mon Corps
Yönetmen: Jéremy Clapin.
Senaryo: Guillaume Laurant.

Kesik el filmleri sinemada kategori oluşturacak zenginliktedir. İstinasız hepsi korku, gerilim filmidir. Elleri korku unsuru olarak kullanan ilk sessiz film, Condrad Veidt imzasıyla, 1924 yılında karşımıza çıkar. ‘Bedenimi Kaybettim’ ilk kez çizgi film olarak bir kesik el öyküsü anlatıyor. Sahibini arayan, kaderine razı olmayan bir elin öyküsüyle genç Naoufel’in hüzünlü yaşam öyküsü paralel akıyor.

 

‘Amélie’, ‘Kayıp Çocuklar Şehri’ filmlerinde senarist olarak çalışmış Guillaume Laurant’ın yazdığı ‘Happy Hand’ adlı öyküden uyarlanmış. İzleyende çizgi filmin ötesinde, sarsıcı bir etki bırakıyor. Genç Naoufel’in tüm iyi niyetine karşın uğradığı şanssızlıklar, yaşamda yerini bulamaması yürek buruyor. Bir laboratuvardan firar eden kesik el ile anne ve babasını bir trafik kazasında kaybetmiş olan Naoufel’in siyah beyaz olarak çizilmiş geçmişleri kesişiyor. Çizim tekniği olarak, elle çizimin kalesi Japon Ghibli stüdyosunun izinden giden bir animasyon. Öykülerin ritimleri farklı aksa da finalde nerede buluşacakları merakla bekleniyor. El sahibini bulabilecek mi ? Naoufel’in kötü talihi bir yerde düzelecek mi ?

 

Oscar yarışında animasyon kategorisinde son beşe kalan ‘Bedenimi Kaybettim’, içerik olarak animasyon evreninde çok farklı bir yerde.  Cannes’da eleştirmenler haftasında büyük jüri ödülünü kazanan ilk animasyon oldu.

Your email address will not be published. Required fields are marked *